Księga Daniela jest zaliczana do literatury apokaliptycznej,bardziej znanego religijnego gatunku literackiego, pochodzącego zarówno z kręgów żydowskich (okresu miedzytestamentalnego), jak i chrześcijańskich (ok 200 r przed Chr-100 po Chr,). Grecki termin apokalypsis oznacza objawienie,odkrycie (prawdy),odsłonięcie (tajemnicy). Przykładem tego może być grecki tekst Daniela

„Jest Bóg na niebie,który objawia tajemnice…”

(2,28 por 2,27-30,47)

Ten szczegółowy biblijny rodzaj literacki korzeniami swymi tkwi w Judaizmie. Celem więc apokaliptyki było dogłebne rozbudzenie nadziei mesjanicznej wsród żydów. Bibliści rozróżniają apokaliptyke biblijną i pozabiblijną,żydowską i chrześcijańską staro i nowotestamentalną. Do biblijnych tekstów apokaliptycznych ST należą/i tu uwaga bo to cała księga objawienia ST/Ks Daniela r 2,rr7-12:Izajasza rr.24-27:rr34-35;Ezechiela r1 ;r10;37,1-14;rr40-48 Joela 2,1-11;r3;Zachariasza 1,7-6,8 Malachiasza 3,19-21, a w NT Księga Objawienia w oryginale nosząca tytuł APOKALYPSIS.
Pozabiblijne apokalipsy zostały zaliczone do pseudopigrafów