Kalendarz Kościoła Rzymsko-Katolickiego jest bogaty w wiele świąt. Poza ogólnie przyjętymi: Bożym Narodzeniem w grudniu oraz Wielkanocą w kwietniu, mamy szereg innych świąt które czczą wydarzenia z przeszłości lub postaci przewijające się przez cały okres trwania chrześcijaństwa. Jest jednak jedno szczególne święto, któremu należy się przyjrzeć. Zwrócić na nie uwagę z powodu miesiąca jaki obecnie mamy. Praca pisana jest w maju. Maj został szczególnie „podarowany” Maryi – matce Jezusa. Odbywają się nabożeństwa majowe z modlitwą bezpośrednio skierowaną do matki Jezusa. 3 maja jest święto Najświętsza Maryja Panny Królowej Polski Tego też dnia w parafiach rzymskich czytane są przynajmniej dwa fragmenty z Nowego Testamentu. Jeden z Ewangelii, drugi z Objawienia. Przyjrzyjmy się kontekstowi obu fragmentów oraz tłumaczeniu z jakim spotykamy się w KRK.

Pierwszy fragment jaki słyszymy:

(25) A stały pod krzyżem Jezusa matka jego i siostra matki jego, Maria, żona Kleofasa, i Maria Magdalena.(26) A gdy Jezus ujrzał matkę i ucznia, którego miłował, stojącego przy niej, rzekł do matki: Niewiasto, oto syn twój! (27) Potem rzekł do ucznia: Oto matka twoja! I od owej godziny wziął ją ów uczeń do siebie.

Ewangelia Jana 19, 25-27

Tłumaczeniu Kościoła Rzymskiego

Pierwszy fragment z jakim się spotykamy jest dosyć prosty do interpretacji. Jednak z przekazu jaki słyszymy płynie dla nas (chrześcijan) nauka, aby każdy przyjął matkę Jezusa do swojego serca i pozwolił się jej prowadzić. Aby stała się ona współuczestniczką całego planu zbawienia. Dlatego Jezus powiedział do swojego ucznia – oto matka Twoja – aby każdy chrześcijanin, miał świadomość że Maria jest matką każdego z nas i zasługuje na zaszczytne miejsce w naszym życiu chrześcijańskim.

Tłumaczenie prawidłowe

Powyższy fragment informuje nas o:

  1. Na krzyży znajduje się Jezus Chrystus
  2. Pod krzyżem stoi Maria (Jego matka), jej siostra Maria, Maria Magdalena, uczeń Jezusa
  3. Jezus ujrzał ucznia i matkę
  4. Do niewiasty (swojej matki) powiedział oto syn twój (wskazując na ucznia)
  5. Do ucznia powiedział oto matka Twoja
  6. Od tego momentu uczeń wziął ją do siebie

Nadinterpretacja

Czynienie z tego fragmentu Biblijnego uniwersalizmu dla każdego chrześcijanina jest nadużyciem i wczytywaniem w tekst rzeczy których tam nie ma.

Pytanie

Dlaczego Jezus przekazuje swoją matkę swojemu uczniowi, jeżeli protestanci uważają że miał młodsze rodzeństwo?

Odpowiedź

Ponieważ bracia Jego, nie wierzyli w Niego jako mesjasza. Mówi nam o tym fragment z Ewangelii Jana:

(3) Rzekli więc do niego bracia jego: Odejdź stąd i idź do Judei, żeby i uczniowie twoi widzieli dzieła, które czynisz. (4) Nikt bowiem nic w skrytości nie czyni, jeśli chce być znany. Skoro takie rzeczy czynisz, daj się poznać światu. (5) Bo nawet bracia jego nie wierzyli w niego.

Jezus wolał przekazać swoją matkę, która była Jego wyznawczynią w ręce ucznia, który w niego wierzył. Gwarantowało to opiekę, troskę i szacunek.

Drugi fragment jaki słyszymy jest z Objawienia Jana z rozdziału 12

(1) I ukazał się wielki znak na niebie: Niewiasta odziana w słońce i księżyc pod stopami jej, a na głowie jej korona z dwunastu gwiazd; (2) a była brzemienna, i w bólach porodowych i w męce rodzenia krzyczała. (3) I ukazał się drugi znak na niebie: Oto ogromny rudy smok, mający siedem głów i dziesięć rogów, a na jego głowach siedem diademów; (4) a ogon jego zmiótł trzecią część gwiazd niebieskich i strącił je na ziemię. I stanął smok przed niewiastą, która miała porodzić, aby, skoro tylko porodzi, pożreć jej dziecię. (5) I porodziła syna, chłopczyka, który rządzić będzie wszystkimi narodami laską żelazną; dziecię jej zostało porwane do Boga i do jego tronu. (6) I uciekła niewiasta na pustynię, gdzie ma miejsce przygotowane przez Boga,…”

Tłumaczenie Kościoła Rzymskiego

Z fragmentu powyżej możemy odczytać że Matka Jezusa była odziana w słońce, a pod jej stopami znajduje się księżyc. Ma na głowie koronę z gwiazd. To dowodzi, że jest Ona królową, która rządzi i odbiera chwałę. Urodziła Ona Syna (Jezusa) zbawiciela, który został zabrany do nieba przed smokiem. Maria natomiast zbiegła na pustynie, gdzie Bóg przygotował jej miejsce.

Tłumaczenie prawidłowe

Powyższy fragment informuje nas o:

  1. Ukazał się wielki znak na niebie
  2. Pojawiła się niewiasta odziana w słońce i księżyc ma pod stopami
  3. Ma koronę z dwunastu gwiazd
  4. Była brzemienna i w bólach i mękach rodziła
  5. Ukazał się drugi znak na niebie – ogromny rudy smok
  6. Stanął smok przed niewiastą aby pożreć jej dziecię
  7. Porodziła syna, który rządzić będzie wszystkimi narodami
  8. Dziecię zostało porwane do Boga
  9. Niewiasta ucieka na pustynię

Nadinterpretacja

Kościół Rzymski widzi w powyższym zapisie, matkę Jezusa – jako królową nieba i ziemi

Pytanie

Kim jest niewiasta z 12 rozdziału księgi Objawienia?

W poniższym opracowaniu skupimy się głównie na odpowiedzi, kim jest niewiasta. Jest to nasz główny wywód tego opracowania, jako kontra do kłamliwej nauki kościoła rzymskiego.

Odpowiedź

Nie była to kobieta fizycznie, lecz symbol mający pokazać Izrael. W Starym Testamencie Izrael był przedstawiony jako małżonka Boga

(5) Bo twoim małżonkiem jest twój Stwórca – jego imię Pan Zastępów – a twoim Odkupicielem Święty Izraelski, zwany Bogiem całej ziemi. (6) Gdyż Pan uzna cię znów za małżonkę, niegdyś porzuconą i strapioną w duchu. Bo czy można wzgardzić małżonką poślubioną w młodości? – mówi twój Bóg.

Księga Izajasza 54, 5-6

(6) W czasach króla Jozjasza rzekł Pan do mnie: Czy widziałeś, co uczyniła odstępna żona, Izrael? Chodziła na każdą wysoką górę i pod każde zielone drzewo i tam oddawała się nierządowi. (7) Nawet wtedy jeszcze myślałem, że gdy uczyniła to wszystko, powróci do mnie, lecz nie powróciła. I widziała to niewierna jej siostra Juda. (8) Widziała także, że Ja właśnie z powodu wszystkich cudzołóstw odrzuciłem odstępną żonę, Izraela, i dałem jej list rozwodowy. Jednak jej siostra, niewierna Juda, nie ulękła się, lecz poszła i także oddawała się nierządowi;

Księga Jeremiasza 3,6-8

(32) Ale żoną cudzołożnika, która zamiast swojego męża przyjmuje obcych.

Księga Ezechiela 16,32

(16) Dlatego teraz Ja zwabię ją i zaprowadzę na pustynię, i przemówię do jej serca.

Księga Ozeasza 2,16

Fakt, że ubrana była w słońce, symbolizuje pełnię jej chwały, doniosłość oraz pokazuje, że Izrael zostanie wywyższony i że jest narodem obietnicy, który dostąpi zbawienia i posiądzie królestwo. Księżyc znajdujący się pod stopami kobiety może nawiązywać do Bożego przymierza z Izraelem. Nów księżyca był okresem, w którym uwielbiano Boga. Dwanaście gwiazd zaś oznacza dwanaście plemion Izraela. Izrael często przedstawiany był jako rodząca matka, gdyż przez całe stulecia cierpiał i wyczekiwał nadejścia Mesjasza, który miał zniszczyć szatana i śmierć i zapoczątkować nastanie królestwa.

(17) Jak brzemienna, gdy zbliża się chwila rodzenia, wije się z bólu, krzyczy w boleściach, tak było z nami przez ciebie, Panie!

Księga Izajasza 26,17

(13) Ogarniają go bóle rodzącej, lecz on jest dzieckiem niemądrym, gdyż nie przebija w czasie właściwym matczynego łona.

Księga Ozeasza 13,13

(8) Ale to wszystko dopiero początek boleści.

Ewangelia Mateusza 24,8

Kobieta” ta była śmiertelnym wrogiem szatana, który pojawia się pod postacią smoka trzynaście razy w księdze. Pragnie on zabić kobietę zanim ta da życie dziecku, które będzie w stanie go zgładzić. Szatan, który nie mógł zapobiec narodzinom Chrystusa z dziewicy, starał się zabić Go za pomocą wywołania rzezi niewiniątek, będącej rozporządzeniem Heroda

(13) A gdy oni odeszli, oto anioł Pański ukazał się we śnie Józefowi i rzekł: Wstań, weź dziecię oraz matkę jego i uchodź do Egiptu, a bądź tam, dopóki ci nie powiem, albowiem Herod będzie poszukiwał dziecięcia, aby je zgładzić. (14) Wstał więc i wziął dziecię oraz matkę jego w nocy, i udał się do Egiptu. (15) I przebywał tam aż do śmierci Heroda, aby się spełniło, co powiedział Pan przez proroka, mówiącego: Z Egiptu wezwałem syna mego. (16) Wtedy Herod, widząc, że mędrcy go zawiedli, rozgniewał się bardzo, wydał rozkaz, aby pozabijać wszystkie dzieci w Betlejemie i w całej jego okolicy, od dwóch lat i młodsze, według czasu, o którym się dokładnie dowiedział od mędrców. (17) Wówczas spełniło się, co powiedziano przez Jeremiasza, proroka, mówiącego: (18) Słyszano głos w Rama, płacz i żałosną skargę. Rachel opłakuje dzieci swoje i nie daje się pocieszyć, bo ich nie ma.

Ewangelia Mateusza 2,13-18

Pomimo starań szatana o zgładzenie Izraela oraz mesjańskiej linii pochodzenia, Jezus i tak przyszedł na świat, tak jak zapowiedzieli to prorocy. Dziecko zostało porwane do Boga – Mowa tu o wniebowstąpieniu Chrystusa. Bóg będzie starał się ochronić Izrael przed działaniem szatana. Ukryje go więc na pustyni.

Ciekawostka

Ciekawe jest to, że w czasie czytania Objawienia 12 w KRK czytający kapłan nie kończy zdania w wersecie szóstym. Odczytany zostaje jedynie fragment do momentu:

(6) I uciekła niewiasta na pustynię, gdzie ma miejsce przygotowane przez Boga,…

Nie czyta się natomiast dalszej części tego wersetu. Mianowicie:

„… aby ją tam żywiono przez tysiąc dwieście sześćdziesiąt dni. „

Problem

Problem pojawia się w momencie interpretacji szóstego wersetu przez KRK. Otóż, mamy tutaj problem dotyczący przeszłości, jak i przyszłości. Wiemy że dziecię już się narodziło i Jezus wstąpił do Ojca.

Co natomiast z niewiastą?

Jeżeli byłaby to Maria, to w którym momencie będzie przebywać na pustyni? Biblia nic nie mówi, aby znajdowała się na niej 3,5 roku i aby była tam żywiona przez Boga. Interpretacja, jakby był to werset odnoszący się do wydarzeń przyszłych, także jest marnym wytłumaczeniem. Musielibyśmy założyć, że matka Jezusa zstępuje z nieba i zostaje obsadzona przez Boga na pustyni (???). Totalna niedorzeczność. Końcówka wersetu szóstego tzn okres „tysiąc dwieście sześćdziesiąt dni” odnosi się do momentu gdzie wielu Żydów zacznie uciekać, aby ocalić swoje życie, Bóg zachowa ich przez ostatnie 1260 dni (czyli czterdzieści dwa miesiące lub inaczej trzy i pół roku) składające się na Wielki Ucisk.

Zakończenie

Niewiasta z dwunastego rozdziału Księgi Objawienia, nie symbolizuje w sposób dosłowny matki Jezusa. Jest to Izrael, który został tutaj podobnie jak w Księgach Starego Testamentu przedstawiony jako niewiasta, rodząca w bólach i uciekająca na pustynię. Kościół Rzymski w sposób celowy wprowadza błędna interpretacje tego rozdziału, nadając rolę matki Jezusa – której nie pełni.